Het verhaal van Miriam

Thuis komen te zitten met burn-out klachten op 25-jarige leeftijd was niet iets wat ik verwacht had. Achteraf waren zowel de mentale als fysieke signalen al een ruime tijd aanwezig, maar ik had deze te lang genegeerd. Ik ging ervan uit dat door een aantal weken rust te nemen mijn klachten wel over zouden gaan. Gelukkig verwees mijn werkgever mij door naar Harry. Mijn werk was namelijk niet de enige oorzaak van mijn burn-out, zelf had ik daar ook een groot aandeel in.

 

De sessies voelden al gelijk warm en vertrouwd. Ik kreeg ruimte om mijn verhaal op mijn eigen tempo te vertellen en om mijn emoties te tonen. Niet één keer heb ik het gevoel gehad dat Harry een oordeel had. Tijdens de sessies werd er natuurlijk veel gesproken, maar we hebben ook oefeningen, testjes en rollenspellen gedaan. De sessies waren perfect op mij als persoon afgestemd. Na iedere sessie had ik voldoende stof om over na te denken, maar dit voelde niet als last op mijn schouders.

 

 

Doordat Harry mij telkens een spiegel voorhield, kwam ik er uiteindelijk achter dat ik geen ‘nee’ kon zeggen tegen de mensen om mij heen. Als ik dat wel deed, kreeg ik namelijk een groot schuldgevoel. Hierdoor had ik mijzelf op allerlei vlakken behoorlijk wat werk op de hals gehaald, maar mezelf ook een constante druk opgelegd. Daarnaast wist ik niet meer hoe ik goed kon ontspannen. Genoeg punten om mee aan de slag te gaan en wat ben ik blij dat ik daarbij hulp heb gekregen van Harry.

 

In mijn dagelijkse leven heb ik nog steeds profijt van de sessies met Harry. Op werk-gerelateerd gebied kan ik beter mijn grenzen aangeven en durf ik voor mijzelf op te komen indien dit nodig is. In mijn privéleven heb ik de grootste ontwikkeling gemaakt. Ik kies ervoor om te doen wat ik écht leuk vind zonder dat ik mij schuldig voel tegenover vrienden, familie etc. Ik heb meer vrije tijd voor mijzelf gecreëerd en zit gelukkig weer lekker in mijn vel. Natuurlijk zijn er wel eens momenten dat ik eens mijn grenzen op zoek, maar ik luister nu op tijd naar mijn fysieke of mentale signalen. Ik ben dankbaar dat ik weer de touwtjes in eigen handen heb kunnen nemen, ik ben namelijk verantwoordelijk voor mijn eigen geluk.

Het verhaal van Nadja

Nadja: (coaching 2021)

 

Ik voel me gehaast. Opgejaagd. Terwijl de mensen om mij heen mij zo rustig en relaxed vinden. Niet dus. Ik heb het gevoel dat ik nu alles uit het leven moet halen. Voordat het te laat is. Dus race ik de hele dag van het één naar het ander. Maar ook als ik niets hoef, overheerst het gevoel dat er iets moet. Waarschijnlijk heeft het te maken met het vroegtijdig overlijden van mijn beide ouders. Maar hoe dan ook; ik heb er last van, ik wil meer rust ervaren, in mezelf.

 

Mijn leidinggevende tipt Harry Grob. Na eerst zijn boek te lezen, besluit ik kennis te maken met Harry. Dat voelt heel fijn en goed. Harry luistert oprecht naar mijn verhaal, is zo meelevend en empathisch; dat doet gelijk al veel met me. Er komen veel emoties los. Ik had me niet gerealiseerd dat er nog zoveel in het vat zit, terwijl ik daar in het verleden ook al aan gewerkt heb. Maar dat is wat Harry doet…  Goede vragen stellen, luisteren en spiegelen. We besluiten samen het traject aan te gaan.

 

 

De volgende sessies vinden plaats in het klooster, maar ook wandelend door Twentse landschappen. Altijd maar weer spiegelen. En zo word ik mij ervan bewust dat ik heel veel gedachten heb. Er gaat zoveel in mijn hoofd om, dat is op zich al vermoeiend. Bovendien zijn het vaak gedachten, die mijzelf niet ten goede komen. Daar waar ik mild voor anderen ben, ben ik kritisch op mezelf.

 

Het traject met Harry heeft me met name geleerd mijn gedachten te parkeren. Het is niet de waarheid, het zijn slechts mijn gedachten. Twijfelen mag, maar niet steeds aan mezelf. Ook wat anderen vinden, daar heb ik geen invloed op. Het zegt meer over hen dan over mij. Het is goed. Het is oké. Dat zijn de woorden die ik vaker tegen mezelf zeg, wanneer mijn gedachten weer eens een loopje met me nemen. Wijze levenslessen! Ze zorgen voor meer rust in mijn hoofd. Minder twijfel en meer zelfacceptatie, waardoor ik dichter bij mezelf blijf. Heel blij mee!

 

 

 

De brief van Chris

 

Mijn ‘oude’ vaste klanten weten het vast nog wel; als we dan in het klooster even naar het kantoor van mijn secretaresse liepen, voor een lekkere bak koffie of cappuccino, werd hun blik vaak gevestigd op dit prikbord, waar Josephine wisselend kaartjes van oud-cliënten en cursisten ophing.

 

 

En, al werk ik nu veel minder, ze komen nog steeds… zoals deze brief van Chris, 15 jaar (!) nadat zijn werkgeven hem de training Weer in Balans had aangeboden.

 

 

Beste Harry,

  

Nu ik zo vlak voor mijn pensioen sta en terugkijk op mijn werkzame leven, dan behoort mijn deelname aan jouw sessies (redactie: de training Weer in Balans), en dat is al even geleden, zonder enige twijfel tot de hoogtepunten.

De inzichten die ik daar heb gekregen, hebben verandering in mijn leven gebracht. Het bracht meer rust, zelfreflectie en bovenal relativering. Dat laatste natuurlijk in die zin, dat ik ben gaan beseffen wat de werkelijk belangrijke dingen in het leven zijn.

 

We konden toen niet vermoeden wat ons gezin vlak daarna moest doorstaan. Ik ben ervan overtuigd, dat jouw wijze lessen en, niet te vergeten, de geweldige gesprekken met de andere deelnemers ertoe hebben bijgedragen, dat we die zware tijd goed zijn doorgekomen. 

Ik heb het al eens eerder gedaan, maar grijp dit moment nog even aan om je daarvoor hartelijk te bedanken.

 

Met vriendelijke groet, Chris

 

 

Ik kan je niet vertellen hoezeer zulke berichten mij raken. Zovele ontroerende en kostbare herinneringen aan de sessies met mijn cliënten en cursisten de afgelopen 25 jaar. Ik beschouw het nog steeds als een buitengewoon voorrecht dat mensen hun verhaal met me wil-(d)len delen.

Vroeger, als scholier, wilde ik dierenarts worden. Vele jaren later, en nadat ik niet alleen leverancier van ziekenhuizen ben geworden, maar helaas ook klant, blijkt dat ik al bijna flauwval bij het zien van bloed. Laat staan een zuster met een naald… Hoe mooi hoe het leven je naar je talent leidt. Enige wat je hoeft te doen is te luisteren naar je hart. Klopt altijd… en het enige wat je daarvoor nodig hebt is… stilte.

 

‘Life is what happens, while you make other plans’ – John Lennon

 

Het verhaal van Belinda (37)

In deze rubriek leest u de ervaringen van oud-cliënten, uiteraard geanonimiseerd. Naam, leeftijd, en soms ook specifieke details die tot herkenning zouden kunnen leiden, zijn veranderd. Maar het is hun verhaal.

 

 

Door mijn werkgever, een zorgverzekeraar, werd ik vijf jaar geleden doorverwezen naar Harry Grob. Door het beëindigen van een relatie van 20 jaar had ik toentertijd allerlei lichamelijke klachten gekregen. Na een behoorlijke stressperiode, die ik dacht kranig doorstaan te hebben, klapte mijn lijf letterlijk dubbel van de pijn. Toen ik tot rust was gekomen zocht de stress een uitweg via mijn lijf; een stressaanval op mijn alvleesklier.

 

Mede door fysieke en psychische traumatische ervaringen in mijn jeugd heb ik mij als kind aangeleerd, als een soort afweermechanisme, om buiten mezelf te treden in extreme stress situaties. Ik heb daardoor een soort persoonlijkheid ontwikkeld die tot het uiterste doorgaat. Ik was niet in staat om te luisteren naar mijn lijf. Om signalen te leren oppakken raadde de bedrijfsarts mij aan om het traject Weer in Balans bij Harry te volgen.

 

In mijn dagelijkse leven op elk gebied, werk en privé, heb ik nog altijd veel baat van Harry’s training. Dagelijks doe ik nog steeds de ademhalingsoefeningen en af en toe neem ik de tijd om Tai Ji-oefeningen te doen. Ik kom dan tot rust en op zulke momenten analyseer ik mezelf en mijn leven. Gaat het nog zoals ik wil? Hoe kan ik dingen aan- en bijsturen? Ik heb en houd nu de regie over mijn leven door steeds te analyseren en mij af te vragen of ik nog in balans ben. Het kost me geen enkele moeite. Integendeel, het levert mij alleen maar veel energie op.

Het resultaat is er ook naar in mijn werk; ik heb inmiddels drie keer een promotie gemaakt en ik volg allerlei opleidingen om mij verder te ontwikkelen. Ook groei en groei ik persoonlijk, wat ik vooral merk in mijn privé-leven. Ook mijn naasten om mij heen zien en ervaren dat. Samen met hen geniet ik daarvan en daardoor wordt mijn leven dagelijks verrijkt.

 

Dank daarvoor Harry. Iedereen kan ik aanbevelen, zelfs als daartoe geen directe noodzaak bestaat, een traject bij jou te volgen. Het is een investering voor je leven. Het is mijn oprechte advies aan een ieder.

 

 

Het verhaal van Karel, ziek van de zorg?

 

Enkele jaren geleden meldde Karel zich bij me. Hart van goud, begaan met z’n patiënten en personeel, en succesvol in de medische wereld. Dat vonden anderen. Maar hijzelf?
Niet alleen de nieuwe zakelijkheid in de zorg, maar ook zijn zelfbeeld knaagden meer en meer aan hem. Twijfels en paniekgedachten vergalden zijn leven. En dat niet alleen overdag.

‘Ik had er twee gebroken benen voor over gehad als me deze sores bespaard was gebleven’, zo vertrouwde hij me toe. Maar gelukkig vermeldt het gezegde ‘een lieve duit’. Wat het hem, blijvend, opleverde, leest u hieronder.

 

 

‘Enige tijd geleden was ik op zoek naar een coach of psycholoog die mij kon helpen met mijn klachten. Gewoon door op Google te zoeken kwam ik bij Harry terecht. Het bleek een zeer relevant zoekresultaat!

Na enige jaren zelfstandig werkzaam te zijn in de zorg, was ik het spoor bijster. Ging het nu nog om het ‘beter maken’ van patiënten? De zorg waarin ik ooit was gaan werken leek wel ziek: er was een nieuwe zakelijkheid doorgedrongen in de gezondheidszorg, waardoor het er in mijn ogen ineens niet meer toe deed hoeveel vakinhoudelijke kennis ik en mijn collega’s hadden. Jaren van investeren van tijd, inzet en middelen leken niets meer waard te zijn door gekonkel, ellebogenwerk, concurrentie en andere ‘zakelijke’ perikelen.

Daar werd ik zelf behoorlijk ziek van, en ik ging met steeds minder plezier naar mijn werk. Angsten en paniekgedachten over wat er allemaal wel niet mis zou gaan, en zaken waarvoor ik dacht verantwoordelijk te zijn, in combinatie met een verkeerd zelfbeeld maakten mij het leven zeer zuur.

 

Inmiddels sijpelden de problemen ook door in mijn privé leven. Ik had er in die tijd twee gebroken benen voor over gehad als deze sores voorbij zou zijn. De lol was er voor mij wel af.

Het contact met Harry was verfrissend en voelde vertrouwd aan. Harry wist, door de juiste vragen te stellen, te relativeren en te luisteren, bij mij tot de kern te komen waardoor ik samen met hem stappen kon nemen om weer de gewenste kant op te gaan. Ervaringen uit het verleden, maar ook mijn kijk op bepaalde tegenwoordige zaken beïnvloedden bij mij het dagelijks leven negatief.

 

Nu enige tijd later ziet mijn plaatje er heel anders uit. Hoewel er nog altijd zaken in de gezondheidszorg zijn waar ik veel moeite mee heb, en ik soms wel merk dat de ‘aard van het beestje’ mij wil dwars zitten, lukt het me beter dan in het verleden om te relativeren,  en paniekgevoelens en piekeren te stoppen. Ik zit stukken beter in mijn vel en heb meer vertrouwen in de toekomst en mijzelf. Het prettige contact met Harry heeft hierin zeker een positief effect gehad, met een goede uitwerking op zowel zakelijk als privé gebied. En daar heb ik nog iedere dag plezier van.’

 

Het verhaal van Nienke (43)

 

Ik weet nog goed dat ik allerlei soorten van coaching en therapie heb gevolgd en dat eigenlijk niets echt, blijvend, hielp. Ik had namelijk allerlei vage, vooral lichamelijke klachten.

Met name veel hoofdpijn en moe, moe, moe. Ik dacht dan ook veel na en piekerde me suf over belangrijke zaken, maar vooral over heel veel niet beïnvloedbare zaken. Hoe ik over kwam bijvoorbeeld, op anderen. Wat anderen dachten van mij. En vooral gewenst gedrag laten zien was mijn paradepaardje. Heerlijk gevoel wanneer je anderen blij kan maken en ondertussen jezelf vreselijk voorbij lopen en het contact met mezelf was ver maar dan ook echt erg ver te zoeken.

Door naar Harry te gaan werd mijn wereld opeens al anders, al in het eerste contact met hem. Zonder zweverig te worden kreeg ik het gevoel dat er echt aandacht was voor mij als persoon en dat ik me een keer niet hoefde te bewijzen en dat ik gewoon goed ben zoals ik ben met alle aspecten, juist ook de niet zo hele leuke. Want van die niet zo hele leuke persoonlijkheidskenmerken walgde ik, die mochten er niet zijn. Ik mocht alleen maar ‘leuk’ zijn. Pffffff … wat vermoeiend wanneer ik dit zo schrijf zeg.

Door de begeleiding van Harry leerde ik mezelf totaal accepteren en mezelf leuk te vinden. Ik wilde niet meer zo nodig het anderen naar de zin maken en ik vond het niet zo belangrijk meer hoe ik over kwam. Gelukkig is dit, vele jaren later, nog steeds zo; Ik ben erg blij met mezelf. Mijn wens was dat ik ooit een keer zwanger zou worden, dat lukte namelijk maar niet en ik wilde graag in mijn werk meer gaan coachen. Beide wensen zijn uit gekomen. Waarom? Ik denk omdat ik nu in mezelf geloof en in mijn eigen kracht sta en dat is fijn! Erg fijn kan ik vertellen!

 

Nienke – Manager Belastingdienst – Weer in Balans – 2010

Het verhaal van Ferdinand (52)

 

Wat overkomt mij nu? Waarom voel ik wat ik voel? Waarom lukt het me niet meer los te komen van de situatie? Het is toch maar werk? Zo maar een opsomming van de gedachten die door mijn hoofd spookten. Ik de “people manager’ die altijd in control was, gek op dynamiek, altijd barste van de energie, en vooral altijd klaar stond om anderen te helpen in woord en daad. Maar wie zorgde voor mij? Ik zelf in ieder geval niet. “Slecht” zeg je dan achteraf maar op dat moment besefte ik dat niet. Ik was vooral verbaasd.

“Je moet eens met Harry Grob gaan praten”, zei een collega op een ochtend. Wie is dat dan? Wat doet hij? Hoe doet hij dat? Ja zeg het maar.

In het mooie klooster Dolphia, waar ik als klein jongetje heb gevoetbald in de gangen, vonden vijf individuele sessies plaats waarin Harry mij vrij aan het woord liet en mij wees op mijn gedrag en de gevolgen van dit gedrag. Al gauw merkte ik dat ik weer op het goede spoor kwam. De balans kwam weer terug en mijn zelfvertrouwen nam ook weer toe.

Geen zweverige prietpraat, geen trucjes maar gewoon wijzen waar het op staat en vooral mijzelf aan het denken zetten. Dat zijn denk ik de grootste kwaliteiten van Harry. Met name die stiltes, de stiltes waarin het meeste werd gezegd zal ik niet vergeten. In één woord top.

Ferdinand – manager ziekenhuis

Het verhaal van Frans (56)

Harry, ik had beloofd wat terug te geven naar aanleiding van de training “Weer in Balans”. Een training die in de kern eenvoudig leek (even zoeken waar ik uit balans was geraakt en dat weer herstellen) en in werkelijkheid een zoektocht was naar de kern van het leven, waar het écht omdraait, gezondheid. Jouw ‘Schijf van Zeven’ heeft gezondheid voor mij in een breder perspectief geplaatst. De training heeft me erg geholpen om weer in staat te zijn liefde te geven, daar waar ik misschien verbitterd was geraakt of in ieder geval vol onbegrip was. Dus nogmaals dank voor je inzichten en voor het feit dat je wilde luisteren en een spiegel voor me kon zijn.

Er is enige tijd geleden een aantal jaren geweest waarin zich enorme veranderingen voor deden in de relatie tussen mij en mijn jongste dochter. Ze was inmiddels volwassen zodat ik nauwelijks meer kon spreken van puberaal gedrag. Het was zodanig complex en heftig dat ik het contact met haar verloor. Dat heeft me erg aangegrepen, vooral omdat ik het idee had altijd voor haar klaar te staan. Ik wist natuurlijk ook dat ik door het vele werken natuurlijk steken had laten vallen en dat ik in mijn benadering van anderen wel zakelijk over kwam. Maar toch, als het nodig was, dan was ik er. Ik stond er ook niet alleen in, mijn vrouw heeft ook altijd veel energie in onze kinderen gestoken. Het was dan ook enorm frustrerend dat het niet lukte met onze jongste. Hierdoor was ik lichamelijk en geestelijk zo uitgeput geraakt dat ook mijn werk er onder begon te leiden. Gelukkig zitten mijn vrouw ik en wel op 1 lijn, zodat onze relatie er alleen maar sterker van geworden is.

Om mijn energie weer terug te krijgen ben ik een zoektocht begonnen in wat ik nodig had, meer rust en reflectie op wat mij was overkomen. Ik was inmiddels overtuigd geraakt dat ook mijn dochter er last van had, daarmee kon ik haar niet meer helpen (ik had immers geen contact meer). Ik concentreerde me op mezelf en na enkele gesprekken met Harry kwamen we uit op de training “weer in balans”.
De grootste openbaring voor mij was wel dat ik de oplossing niet zozeer buiten mezelf moest zoeken, daar was de onrust en de vele meningen (dat had je nooit mogen doen (mijn dochter de deur uitzetten na de zoveelste woede uitbarsting) zoals een familielid me toevoegde). De oplossing lag in en bij mijzelf. Daarvoor moest ik eerst ontdekken waarom ik het buiten me zelf zocht, waarom trek ik mij de mening van een ander zo aan, waarom ben ik altijd met de volgende stap bezig en zo weinig met het heden?

De inzichten via de leer van Tai Ji en gezondheid hebben gemaakt dat ik dichter bij me zelf ben gekomen. Meer leef in het hier en nu en minder vooruit kijk. Ik heb gemerkt dat zodra ik dichter bij mezelf blijf en ik me minder aantrek van anderen ik als een prettiger mens wordt ervaren. Ik deel makkelijker, ik geef en ontvang daardoor ook meer. Mijn verwachting zijn lager en dus zijn teleurstellingen ook nauwelijks meer aanwezig. De training heeft me gericht op wat werkelijk belangrijk is in het leven en is het geven van liefde en aandacht om de mensen die dicht bij me staan. Deze inzichten praktiseer ik nu ook in mijn werkomgeving. Ik merk ook daar verandering. Ik ben minder de zakelijke sparringpartner, meer de mens die luistert en ook niet altijd een antwoord heeft, maar wel vaak een vraag van waaruit collega’s weer verder kunnen. Ik denk minder in het aanreiken van oplossingen en meer in analyseren van vraagstukken (de vraag achter de vraag, zodat anderen er weer verder mee kunnen). Wat is de trage vraag?

Meest praktische voorbeeld was aan het begin van een vergadering waarin ik de leiding mocht hebben. Ik begon niet meteen met de agenda, maar vroeg eerst om alle aanwezigen om 1 minuut stil te zijn en daarna met het belangrijkste te komen dat voor hem/haar deze week ging spelen en dat te delen aan de collegae. Ook heb ik vergadering meer afgesloten in alle rust (2 minuten stilte) om al datgene dat gezegd was te laten bezinken en rust te zoeken voordat een volgende afspraak zich zou aandienen. Ik heb daarop veel positieve reacties gehad.

Het meest frappante t.a.v. mijn eigen gezondheid is de sterk verminderde pijn in mijn rug en de stijfheid die praktisch is verdwenen. Ik doe daartoe wel elke week een aantal Tai Ji oefeningen en heb leren luisteren naar mijn ademhaling. Ik blijf wel sporten (fietsen en hardlopen), want daar geniet ik van en kan ik me in uitleven.
Het bewust worden van energiestromen helpt me in drukke tijden, die in mijn werk zeker blijven spelen. Wat ik doe, doe ik goed. Ik doe echter niet meer alles, beantwoordt niet alle mails en daaraan hebben collegae zeer moeten wennen.

Het contact met mijn dochter is voorzichtig hersteld en ik merk dat ik er betrekkelijk weinig voor hoef te doen, alleen me zelf te zijn en echt contact te maken, luisteren en vooral de juiste vragen te stellen. Mijn verwachtingen zijn laag en dus blijven ook teleurstellingen uit en kan ik genieten van elk moment, telefoontje of gewoon een sms-je.
Het gaat mij weer goed en daardoor ben voel ik me gelukkig. Ik ben een rijker mens geworden. Nogmaals dank voor het weinige dat je gedaan hebt en dat ‘weinige’ heeft wel enorm veel betekend (luisteren, vragenstellen en feedback geven). Ik grijp nog regelmatig terug op het geleerde in de training. Ik heb er een mooi verslag van gemaakt dat dit ook gemakkelijk maakt.

Nogmaals dank Harry en je mag mijn feedback gebruiken om ook anderen zo’n leerervaring te laten meemaken.

Warme groeten vanuit de luie stoel! Frans

Het verhaal van… Gerard (41)

Pas op de plaats!

Het begon 41 jaar geleden zonder enige zorg, de hele wereld lacht en ik lach terug. Geen enkele zorg, er wordt enkel voor mij gezorgd. Mijn eerste levensjaren zijn slechts gevuld met eten, drinken, slapen en spelen. De eerste levensjaren voor eigenlijk ieder mens zijn daarin hetzelfde, uitzonderingen daargelaten.

Naarmate we ouder worden komen er steeds meer “problemen” om de hoek kijken, anders gezegd mensen waar we mee omgaan. In het dagelijks leven heb je zelf de hand in met wie je privé omgaat, echter het werk is iets heel anders. Mensen worden hier samengebracht zonder dat je daar zelf enige grip op hebt. Met iedereen door een deur kunnen zal toch niet voor jan en alleman weggelegd zijn …….voor mij in ieder geval niet. Zal het dan toch aan mij liggen ? Mijn communicatie is dan wel niet altijd geweldig, echter mijn eerlijkheid staat als een paal boven water. Het recht door zee principe blijkt echter hand in hand te gaan met een bepaalde communicatiewijze.

Komt bij dat ik nogal perfectionistisch ingesteld ben en me dus nogal snel stoor aan de mensen (op het werk) om me heen waardoor ik snel in het negatieve terecht kom en niet altijd gewaardeerd voel, want het moet natuurlijk wel allemaal op mijn manier. Toch ?! Fouten van mijn kant zijn dan ook uit den boze.

Tijd om hier maar eens wat aan te doen en mezelf op te krikken naar een niveau waarin er wel met mij te leven valt. Tijd voor Harry ……………..

Na een gesprek met enkele verantwoordelijke mensen op de werkvloer met stevige stappen het kantoor van Harry Grob binnengestapt, hoewel je het nauwelijks een kantoor mag noemen. Harry heeft zijn intrek in een oud klooster, alwaar een serene rust aanwezig is. Het klooster waar uiteindelijk ook de cursus “weer in balans” gegeven gaat worden.

Het intakegesprek geeft een goed gevoel, niet alleen bij mij maar ook bij Harry. Dat is maar goed ook want hij stuurt je ook zeker weer weg als hij dit goede gevoel niet heeft en haarfijn aanvoelt indien er een spelletje gespeeld wordt.

De cursus zelf is wel spiritueel ingesteld en sluit wat mij betreft haarfijn aan bij mijn persoontje, aangezien ik enkele jaren daarvoor al een cursus reiki (kort gezegd : vrijmaken van energiebanen) had gevolgd. Het spirituele ligt vooral in het beoefenen van Taj Ji oefeningen, naar men zegt een der voorlopers van de krijgskunsten. Ademhaling, zelfbewustzijn en geaardheid ….. nee nee niet je sexuele geaardheid, maar het bewust contact maken met de aarde. Hiermee geef ik dus al aan niet zo van de “ouderwetse” aanpak te zijn, maar te kiezen voor de basis. De basis die je, in mijn optiek, vooral tegenkomt in het boeddhisme. Wie ben ik, wat wil ik. En als ik zeg wat wil ik, betekent dit niet gelijk dat je egoïstisch bent of gaat worden. Je gaat er mee terug naar de basis, want voor jezelf opkomen is geen schande. Simpele dingen loslaten, want waarom zou ik perfectionisme willen nastreven. Immers een kind van 6 maakt geen perfecte tekening. Die tekening is juist mooi om het feit dat deze niet perfect is. Mooi is om zijn eenvoud met al zijn “fouten”.

Ik heb het Harry nooit zo recht op de man afgevraagd, maar we kennen allemaal het sprookje waarin de volgende spreuk aan de orde komt : spiegeltje, spiegeltje…………

Onder dit motto blijkt hij je regelmatig een spiegel voor te houden en te laten nadenken over de dingen des levens. Vele (zo niet alle) antwoorden kun je in jezelf vinden, echter zijn we in deze maatschappij veel te weinig bezig met onszelf. Altijd maar bezig antwoorden te vinden voor een ander en te leven naar hoe de maatschappij vind dat het hoort te zijn. Leef naar hoe JIJ het wilt en indien een naaste dat niet aanstaat, zal die persoon zichzelf eens in de spiegel moeten bekijken waarom hij of zij daar moeite mee heeft. Allemaal makkelijk gezegd dat zeker en soms zal je ook zeker wel een compromis sluiten, echter betekent dit niet dat je te allen tijde je eigen principes opzij dient te zetten.

Een hele grote stap in dit geheel is toch dat je je wel positief moet instellen wil je resultaat behalen. What goes around comes around, ofwel wat je uitstraalt en predikt zal je ook ontvangen.

Mijn persoonlijke ervaring is in ieder geval uitstekend te noemen en kan iedereen aanbevelen zich te melden bij Harry en de cursus Weer in Balans te volgen. Of dat nou is na een burn-out, vervelende ervaringen uit het verleden te verwerken of het verbreden van je horizon en jezelf te verbeteren, ik kan alleen maar zeggen ……DOEN.

Gerard – chef inkoop – Weer in Balans – 2012

Interview Arbo Magazine

Interview Arbo Magazine

5 Vragen aan “Harry Grob”

Zeventien jaar geleden begon Harry Grob zijn eigen bureau om stressgerelateerde klachten aan te pakken.

Tekst: Vera van OS | Beeld: Ebel Jan Schepers | Publicatie: Arbo Magazine december 2013

“SPECIALIST”
‘Grob is gespecialiseerd in het behandelen van stressgerelateerde en psychische klachten’

1. Hoe bent u in het vak terecht gekomen?

‘In mijn huidige werk ben ik heel natuurlijk terechtgekomen en het is mijn passie geworden. Door de combinatie van een groot verdriet, de zorg voor vier kinderen en een net gestart bedrijf heb ik ooit een burn-out gehad. Jarenlang heb ik gezocht naar de juiste hulp door het wereldwijd volgen van reguliere en alternatieve therapieën. Door deze persoonlijke ervaringen (waaronder ook toen al vele dure nutteloze trainingen) besefte ik dat de zorg voor mensen met psychische en stressgerelateerde klachten anders, beter en vooral effectiever moet kunnen. Met de Pedagogische Academie en onderwijservaring met moeilijk functionerende jongeren als basiskennis startte ik 17 jaar geleden Harry Grob Trainingen. Inmiddels ben ik gespecialiseerd in stressgerelateerde en psychische klachten en heb ik een speciale reputatie verworven: “als niets heeft gewerkt, dan is er altijd Harry Grob nog”. Veel van mijn cliënten hebben namelijk al eerdere interventies gehad zonder het gewenste blijvende resultaat.’

2. Wat houdt uw werk precies in?

‘Hoofdzakelijk werk ik voor grote lokale en landelijke commerciële en non-profit organisaties, maar het aandeel van particulieren en ondernemers/ werknemers uit het mkb neemt toe. Vrijwel alle cliënten willen uitval uit het arbeidsproces voorkomen of snel re-integreren. Ter voorkoming van verzuim heb ik een korte training ontwikkeld specifiek voor leidinggevenden. Mijn cliënten begeleid ik individueel en in kleine groepen. De trainingen zijn gericht op het bereiken van een evenwichtige wisselwerking tussen de geest en het lichaam. Ik maak daarbij gebruik van een combinatie van technieken, zoals groepsdynamica, gesprekken, ademoefeningen en TaiJi. Na een intakegesprek neemt een cliënt deel aan groepstrainingen met een wekelijkse sessie van één dagdeel gedurende een periode van ongeveer drie maanden, of hij kiest voor individuele coaching/training. Om de resultaten vast te houden heeft iedere client één jaar nazorg via een aantal terugkomsessies.’

3 .Welke uitdaging(en) ziet u voor de komende tijd in uw werk/ voor het vakgebied?

‘Omdat ik het steeds drukker heb, overweeg ik om trainers/coaches op te leiden in mijn specifieke aanpak. Ik creëer daarmee ondersteuning in mijn werk en tegelijkertijd de mogelijkheid tot substantiële uitbreiding van mijn bedrijf. Ook een boek schrijven staat op mijn verlanglijstje.’

4. Bij welke soort organisatie zou u wel eens willen meekijken?

‘Ik zou graag eens willen meekijken bij een ziekenhuis. Grote prestatie-/werkdruk, noodzaak tot bezuinigingen, publiciteitsgevoelig en een complexe maatschapstructuur. Tel uit je winst!’

5. Wat moet er beter worden geregeld in Arboland?

‘Meer investeren in maatwerk in plaats van het werken met vaste protocollen. De menselijke maat terugbrengen waarbij het belang van de medewerker én de werkgever evenwichtig wordt gewogen. Er is een groot verzuim veelal door psychische en stressgerelateerde klachten. Vanwege de crisis zijn mensen bang om hun baan te verliezen. Werkgevers vragen hen om een tandje bij te zetten en bedenken zich tweemaal voordat ze werkkrachten aannemen. Ondertussen neemt de werkdruk op de mensen in het arbeidsproces steeds meer toe. Des te meer reden aandacht aan hen te besteden!’

Download hier het gepubliceerde artikel.